ژاپن كه نقل كرده‌اند : هر كه در جريان امواج آن بوده است شكلش عوض شده است . [ سوره النساء ( 4 ) : آيات 48 تا 50 ] إِنَّ اللَّه لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِه وَيَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّه فَقَدِ افْتَرى إِثْماً عَظِيماً ( 48 ) ألَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّه يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ وَلا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا ( 49 ) انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّه الْكَذِبَ وَكَفى بِه إِثْماً مُبِيناً ( 50 ) معنى لغات : « يشاء » از مصدر مشيئه و مشائه بمعنى خواستن و تقدير كردن خداوند . « افترى » از مصدر افتراء بمعنى تهمت زدن و نسبت دروغ دادن . « فتيلا » نخ پيچيده شده كه در فارسى هم فتيله مىگويند شكاف و فضاى وسط دانه ى خرما . جهت نزول : اسباب النزّول سيوطى : ابو ايوب انصارى گفت : مردى نزد پيغمبر آمد و عرض كرد : برادر زاده من از اعمال حرام خوددار نيست پيغمبر پرسيد در دين خود چگونه آدمى است ؟ عرض كرد : خداپرست و نمازخوان است ، فرمود اوّل به او بگو دينت را به من ببخش ، اگر پذيرفت از او دينش را خريدارى كن ، چون آن مرد رفت و از او خواست و او نپذيرفت برگشت حضور پيغمبر و نتيجه را عرض كرد ، آن حضرت فرمود : پس معلوم مىشود دين خود را سخت دوست دارد آنگاه آيت 47 * ( ( إِنَّ اللَّه لا يَغْفِرُ ) ) * تا آخر نازل شد . در مجمع البيان از كلبى نقل كرده است : اين آيه براى وحشى قاتل حمزه ى عموى پيغمبر و رفقاى او نازل شد . و تفصيل آن بود كه او غلام بود و آقاى او وعده كرده بود كه اگر حمزه را بكشد آزادش كند و چون آزادش نكرد و بمكّه رفت او و يارانش از كار خود پشيمان شدند و به پيغمبر نوشتند ما از كار خود پشيمان شديم و مايل باسلام هستيم ليكن شنيديم كه تو آنگاه كه بمكّه بودى گفتى ( وَالَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّه إِلهاً آخَرَ وَلا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّه إِلَّا بِالْحَقِّ وَلا